‘West-Papua snakt naar vrijheid’ PDF Afdrukken E-mailadres
vrijdag 06 november 2015 08:32

ND – door Gerhard Wilts_ – 6 november 2015

De beweging voor een vrij West-Papua is succesvol. Met die boodschap komt dr. Jacob Rumbiak, astronoom, theoloog en Papua-diplomaat, zaterdag naar Twello.

De kaarsrechte grens die de Indonesische provincie West-Papua scheidt van het autonome Papoea-Nieuw-Guinea, is een politiek-historisch bedenksel, een kunstmatige lijn, zegt Rumbiak. ‘Wij, Papoea’s, zijn het slachtoffer van de Koude Oorlog. Papoea-Nieuw-Guinea, dat in de twintigste eeuw nog onder Australisch bestuur stond, verkreeg in 1975 onafhankelijkheid. De inwoners van West-Papua zijn van dezelfde Melanesische familie, maar Indonesië heeft nooit willen instemmen met autonomie voor de inheemse bevolking.’

Totdat deze zomer licht gloorde. West-Papua is als waarnemer toegelaten op de juniconferentie van de Melanesian Spearhead Group (MSG), een politiek-economisch platform van vier Melanesische staten en Nieuw-Caledonië. Een aanvraag voor het lidmaatschap van het Pacific Islands Forum is in september door de zestien lidstaten positief ontvangen, maar Indonesië weigert een ‘fact finding’-commissie van het PIF toe te laten. Toch zijn de ontwikkelingen zo hoopgevend, dat Rumbiak deze week de Molukse en Papua-gemeenschap in Nederland komt bijpraten.

dr. Jacob Rumbiak

Tegelijk maakt de zestigjarige leider van de Verenigde Bevrijdingsbeweging voor West-Papua (ULMWP) zich ernstig zorgen. ‘De mensenrechtensituatie in West-Papua verslechtert zienderogen. Bijna dagelijks vinden moorden plaats op Papoea’s door de autoriteiten. Er worden zogenaamde vredesmilities opgericht, bestaande uit Indonesische militairen en Papoea-jongeren. Persvrijheid is er niet, al weerhoudt dat de bevolking niet om onderling vrijuit te spreken over het streven naar zelfstandigheid.’

Dat verlangen naar onafhankelijkheid leeft diep, al vanaf de gemanipuleerde ‘vrijwillige’ aansluiting van Papua bij Indonesië in 1963.

De in Yabon (Vogelkop) geboren Rumbiak heeft acht jaar in zijn geboorteland gewoond en zat als activist in de jaren negentig bijna tien jaar gevangen. In 1998 werd zijn doodstraf omgezet in huisarrest; een jaar later slaagde hij erin te ontsnappen naar Oost-Timor en daarna naar Australië. Sindsdien reist hij vanuit zijn woonplaats Melbourne de wereld over om de zaak van het Papua-volk te bepleiten. ‘Mijn ziel lijdt om hen’, zegt hij. ‘Als diplomaat loop ik geen gevaar. Maar ook ik ben niet vrij, zolang de Indonesische onderdrukking duurt.’

Nadrukkelijk zegt Rumbiak de Indonesiërs niet als vijand te beschouwen. ‘Het probleem is de verkeerde politiek van Jakarta’, meent hij. Op zich heeft hij begrip voor het transmigratieprogramma van de Indonesische regering, om de overbevolking op Java tegen te gaan. Veel arme Javanen worden met beloftes over geld en grondbezit naar de provincie Papua gelokt, waardoor de drie miljoen Papoea’s op den duur een minderheid in eigen land zullen vormen.

minderheid

Rumbiak wil niet dat de wereld de ogen sluit voor die bedreiging van de toekomst van West-Papua. ‘Brussel, New York en Canberra moeten Jakarta helpen zoeken naar een oplossing. Indonesië heeft grondstoffen genoeg, Papua is nota bene de armste provincie. Laat ons dan met rust, laat ons zelf beslissen’, zegt hij, met een beroep op de Bijbel. ‘In Handelingen 17 staat dat alle naties door God hun eigen deel kregen toegewezen. Voor dat beginsel willen we strijden.’

De kerken laten het volgens hem schromelijk afweten. ‘Ik ben teleurgesteld over hun rol, hun gebrek aan moed om de moorden aan de kaak te stellen.’ Jakarta is bovendien nadrukkelijk uit op islamisering, voegt hij eraan toe. ‘Van oorsprong waren er geen moskeeën in Papua. De christelijke bevolking leefde op goede voet met lokale moslims, die een kleine minderheid van drie procent vormden. Nu zien we moslims van buitenaf komen met andere ambities, die van Papua een islamitische provincie willen maken. De godsdienstvrijheid is in gevaar. West-Papua is geen Atjeh’, waarschuwt hij.

Rumbiak hoopt op een ‘dapper besluit’ van de Verenigde Staten en hun bondgenoten. ‘Erkenning van een zelfstandig West-Papua is moeilijk voor Indonesië. Daarom moet de wereldgemeenschap helpen zoeken naar vreedzame oplossingen. Nederland kan op een financiële manier ondersteuning geven, bijvoorbeeld door bij te dragen aan ons plan om volgend jaar een diplomatieke post in Addis Abeba te openen. Dat plan, dat een half miljoen euro kost, kan de positie van West-Papua versterken bij de Afrikaanse Unie, in het Midden-Oosten en in de Caribische gebieden.’ <
https://blendle.com/i/nederlands-dagblad/west-papua-snakt-naar-vrijheid/bnl-nedag-20151106-9_4118?campaign=new_alerts&content=read_more&medium=email&source=blendle